یک روز ، روزگار داشت به دستش سه تار می نواخت ،با کوله باری بردوشش بار می گشت چشمانش گاهی تار انگار می زدی بر جانش خار ترک کرده او را یار بدتر از نیش هر مار وای بر این روزگار .......